جز آستان توام در جهان پناهی نیست

سر مرا به جز این در،حواله گاهی نیست

عدو چو تیغ کشد،من سپر بیندازم

که تیغ ما به جز از ناله ای و آهی نیست

معنی این دو بیت از شعر حافظ:

به غیر از تو ای خدای بزرگ من پناهی ندارم

و من فقط به تو می اندیشم و به تو توکل می کنم

وقتی دشمن شمشیر به دست می گیرد

من سپر و حفاظ خود را می اندازم

که درین موقع شمشیر من فقط توسل و دعا به سوی

درگاه حق است